Memento Mori: როგორ გვასწავლის დროის სიმცირე უკეთ ცხოვრებას
სიკვდილის გახსენება შეიძლება მძიმე იდეად ჟღერდეს, მაგრამ Memento Mori-ს მიზანი შიში არაა. ის გვახსენებს, რომ შეზღუდული დრო არჩევანს, ყურადღებასა და სიყვარულს მნიშვნელობას აძლევს.
Vivida Editorial

ყოველდღიურობაში ადვილია ისე ვიცხოვროთ, თითქოს მნიშვნელოვანი საუბარი, საყვარელი საქმე ან საკუთარი ცხოვრების დაწყება უსასრულოდ შეგვიძლია გადავდოთ. გადაუდებელი წვრილმანები კალენდარს ავსებს, მნიშვნელოვანი კი „ერთ დღეს“ რჩება.
Memento Mori ლათინურად ნიშნავს „გახსოვდეს, რომ მოკვდავი ხარ“. სტოიკურ და სხვა ფილოსოფიურ ტრადიციებში ეს შეხსენება ცხოვრების გაუფასურებას კი არა, მის გამოკვეთას ემსახურებოდა. შეზღუდულობა წუთს ფასს აძლევს: ყველაფერი ვერ გვექნება, ამიტომ უნდა ავირჩიოთ, რას მივცემთ დროს.
არა პანიკა, არამედ პრიორიტეტი
სიკვდილის მუდმივმა შიშმა შეიძლება აწმყო დაგვაკარგვინოს. ამ პრაქტიკის აზრი ყოველდღიური საფრთხის წარმოდგენა არ არის. უფრო სასარგებლო კითხვა ასე ჟღერს: „თუ ჩემი დრო ნამდვილად შეზღუდულია, შეესაბამება დღევანდელი არჩევანი იმას, რაც ჩემთვის მნიშვნელოვანია?“
ეს კითხვა დიდ რევოლუციას ყოველთვის არ მოითხოვს. ზოგჯერ პასუხია ერთი ზარი, ხუთი მშვიდი წუთი შვილთან, დაგვიანებული ბოდიში ან საქმის დაწყება, რომელსაც იდეალურ დროს ველოდებით.
დაინახე ყურადღების ბიუჯეტი
ფულივით, ყურადღებაც შეზღუდული რესურსია. ჩამოწერე, სად წავიდა ბოლო შვიდი დღის თავისუფალი დრო და შემდეგ მონიშნე, რომელი ნაწილი ასახავდა შენს ღირებულებებს. მიზანი საკუთარი თავის გაკრიტიკება არ არის; მიზანია განსხვავება დაინახო განზრახვასა და რეალურ განაწილებას შორის.
შემდეგ შეარჩიე ერთი მცირე გადანაცვლება: ნახევარი საათი ნაკლები ავტომატური სქროლი და ნახევარი საათი მეტი კავშირი, მოძრაობა, შემოქმედება ან დასვენება.
თქვი მნიშვნელოვანი დროულად
ხშირად სიყვარულს, მადლიერებას და პატიების სურვილს ვგრძნობთ, მაგრამ გამოხატვას შესაფერის მომენტს ველოდებით. Memento Mori გვახსენებს, რომ იდეალური მომენტი შეიძლება არ მოვიდეს. მოკლე, გულწრფელი სიტყვა დღეს უფრო ცოცხალია, ვიდრე სრულყოფილი სიტყვა გაურკვეველ მომავალში.
ეს არ ნიშნავს ყველა ურთიერთობის ნებისმიერ ფასად შენარჩუნებას. დროის პატივისცემა ზოგჯერ იმ კავშირის დასრულებასაც ნიშნავს, რომელიც მუდმივად გვაზიანებს.
გამოიყენე წლიდან დღემდე მასშტაბი
ჰკითხე საკუთარ თავს:
- რას ვისურვებდი, რომ ამ წელს მეტი ადგილი ჰქონოდა?
- რომელი ადამიანი ან საქმე იმსახურებს ჩემს საუკეთესო ყურადღებას?
- რა შეიძლება დღეს ათ წუთში გავაკეთო ამის სასარგებლოდ?
დიდი ხედვა დღევანდელ მცირე ნაბიჯს უნდა დაუკავშირდეს; წინააღმდეგ შემთხვევაში ის მხოლოდ ემოციურ ეფექტად დარჩება.
ცხოვრების შეზღუდულობა არ გვთხოვს, ყველაფერი მოვასწროთ. ის გვთხოვს, ყველაფერს ერთნაირი მნიშვნელობა აღარ მივანიჭოთ.
დატოვე ადგილიც უმიზნო სიხარულისთვის
შეზღუდული დრო პროდუქტიულობის მაქსიმალიზაციას არ ნიშნავს. დასვენება, თამაში, ჩუმად ყოფნა და არაფრის „მიღწევა“ სრულფასოვანი ცხოვრების ნაწილებია. დროის ღირებულება მხოლოდ შესრულებული საქმეების რაოდენობით არ იზომება.
თუ სიკვდილზე ფიქრი ძლიერ შფოთვას ან აკვიატებულ შიშს იწვევს, ეს ფილოსოფიური პრაქტიკა დროებით გადადე და შესაბამის მხარდაჭერას მიმართე. იდეამ სიცოცხლესთან კავშირი უნდა გააღრმაოს და არა დაგვაშოროს.
ღირებულებებზე დაფუძნებული ცხოვრების გაგრძელებად წაიკითხე მნიშვნელოვანი ცხოვრება მუდმივი ბედნიერების დევნის ნაცვლად.
ეს სტატია განკუთვნილია საგანმანათლებლო და თვითრეფლექსიის მიზნებისთვის და არ ცვლის პროფესიონალურ ფსიქოლოგიურ ან სამედიცინო დახმარებას.


