პერფექციონიზმი და პროკრასტინაცია: რატომ გვაყოვნებს იდეალური შედეგის სურვილი

ზოგჯერ საქმეს იმიტომ არ ვიწყებთ, რომ არ გვაინტერესებს. მაგრამ ხშირად პირიქით ხდება: საქმე იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ არასრულყოფილი დასაწყისი აუტანლად გვეჩვენება. ვაგროვებთ კიდევ ერთ წყაროს, ვასწორებთ გეგმას და ველოდებით დღეს, როცა მზად ვიქნებით.

პერფექციონიზმი მაღალი სტანდარტის ქონა არ არის. მაღალი სტანდარტი მიმართულებას გვაძლევს; პერფექციონისტური მოთხოვნა კი საკუთარ ღირებულებას შედეგის უშეცდომობას აბამს. ამიტომ დაწყება შეფასების საფრთხედ იქცევა.

პერფექციონიზმის წრე

ამოცანა დიდ მოთხოვნას აჩენს. მოთხოვნა შფოთვას ზრდის. შფოთვის შესამცირებლად საქმეს დროებით ვარიდებთ თავს. დრო მცირდება, დანაშაულის გრძნობა იზრდება და ბოლოს ან გადაჭარბებული დატვირთვით ვასრულებთ, ან საერთოდ ვტოვებთ. შემდეგ ვასკვნით, რომ მეტი სიმკაცრე გვჭირდება — და წრე თავიდან იწყება.

გამოსავალი მოტივაციის ლოდინი კი არა, ამოცანის ფსიქოლოგიური ფასის შემცირებაა.

შექმენი განზრახ ცუდი პირველი ვერსია

პირველ ვერსიას მხოლოდ ერთი ფუნქცია მიეცი: არსებობდეს. ტექსტის შემთხვევაში დაწერე უხეში მონახაზი; პროექტის შემთხვევაში შექმენი ყველაზე მარტივი სამუშაო მოდელი; ვარჯიშის შემთხვევაში ჩაიცვი და ათი წუთი იმოძრავე.

როცა მასალა უკვე არსებობს, გონება შექმნის საფრთხიდან რედაქტირების ამოცანაზე გადადის. გაუმჯობესება ხშირად უფრო მარტივია, ვიდრე სიცარიელიდან იდეალური შედეგის შექმნა.

წინასწარ განსაზღვრე „საკმარისად კარგი“

დაწყებამდე ჩამოწერე სამი აუცილებელი კრიტერიუმი. მაგალითად: ტექსტმა მთავარ კითხვას უპასუხოს, ფაქტები შემოწმებული იყოს და მკითხველისთვის შემდეგი ნაბიჯი ჩანდეს. დანარჩენი გაუმჯობესებაა და არა დასრულების პირობა.

ეს ზღვარი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იქ, სადაც დამატებითი საათები შედეგს მხოლოდ უმნიშვნელოდ აუმჯობესებს.

გამოყავი შექმნა და შეფასება

ერთდროულად წერა და თითოეული წინადადების კრიტიკა ტვინს მუდმივად ორ რეჟიმს შორის ამოძრავებს. დანიშნე ცალკე დრო შექმნისთვის და ცალკე — რედაქტირებისთვის. შექმნის მონაკვეთში მხოლოდ წინ მიდიხარ; შეფასებისას კი სტანდარტებს იყენებ.

გამოიყენე დროის საზღვარი

თქვი არა „დღეს ამას დავასრულებ“, არამედ „ოცდახუთი წუთი მხოლოდ ამ ნაწილზე ვიმუშავებ“. დროის საზღვარი შედეგის სრულ კონტროლს აღარ ითხოვს. ხშირად დაწყების შემდეგ გაგრძელებაც მარტივდება, მაგრამ შეთანხმებული დროის დასრულება თავისთავად წარმატებაა.

ხარისხი ხშირად მრავალი არასრულყოფილი ცდის შედეგია და არა ერთი იდეალური დასაწყისის.

ივარჯიშე მცირე არასრულყოფილებაში

გააგზავნე მოკლე წერილი ათჯერ გადაკითხვის გარეშე, დაუსვი კითხვა მაშინაც, როცა იდეალურად ჩამოყალიბებული არ არის, ან გააზიარე შუალედური ვერსია სანდო ადამიანთან. მცირე გამოცდილებები გონებას ასწავლის, რომ არასრულყოფილება ავტომატურად კატასტროფას არ იწვევს.

თუ პერფექციონიზმი ძლიერ შფოთვას, უძილობას ან ყოველდღიური ამოცანების მუდმივ თავიდან არიდებას იწვევს, სპეციალისტთან მუშაობა შეიძლება განსაკუთრებით სასარგებლო იყოს.

მარცხის მიმართ უფრო მდგრადი დამოკიდებულებისთვის წაიკითხე როგორ მოვექცეთ საკუთარ თავს მარცხის შემდეგ.